26 Ocak 2015 Pazartesi

DOLUNAY'IM

   ( Bu karşılaşma tesadüf olamazdı çünkü birbirlerine en çok ihtiyaçları olduğu zaman karşılaşmıştı Dolunay ve Papatya.Zor zamanlar yaşıyorlardı ve birine ihtiyaçları vardı.Her ikiside Allah'a aynı duayı ediyordu birbirlerinden habersiz : '' Allah'ım artık helalimi karşıma çıkar ona ihtiyacım var. '' Ve duaların kabul oluşu...Duayla buluşan mümin ve müminenin aşkı bu ,sonsuza kadar sevmeye yeminli iki müslüman gencin..)
     Her ne kadar çocukluk arkadaşı olsakta yıllarca konuşmadık ama unutmadık unutamazdık. Dolunay ilkokuldan hatırladığım birkaç kişiden biri ve en önemlisi çünkü beni sevdiğini az çok hatırlıyorum ama Dolunay herşeyi hatırlıyor şaka gibi! Hatırlamasını istemediğim ,benim çoktan unuttuğum şeyleri bile. Rezillik ! Hatırlamak istemiyorum çünkü yerimde hiç durmazdım hiç yapmam diyeceğim şeyleri yapmışlığım var, delinin tekiydim kısaca.. Her neyse aslında ben Dolunay'ı lisede de birçok arkadaşıma anlatmıştım '' iki yakın arkadaş ikiside beni seviyordu kızım benim için kavga etmişlerdi yaaa ''' gibi şeyler sırf hava atmak için.Evet ikiside beni sevdi ama ben Dolunay'ı değil diğer çocuğu seçtim.Neden mi? Bilmiyorum çocukluk işte.Ama iyiki öyle yapmışım...
    Eski arkadaşlar hep facebook ile tanışır ya bizimki de öyle işte.Bende isterdim sokakta çarpışalım ilk görüşte aşk olsun falan filmlerde ki gibi ama gerçek hayat bu işte.Hem öyle olsa bile Türk'üz biz yani ne bekleyebilirsin ki ' önüne baksana öküz ' der geçersin. Hayır yalan mı ? Yalansa yalan de? Neyse oraya girersek çıkamayız.Bir gün bi baktım istek gelmiş
! DOLUNAY ! Tabi her genç kız gibi hemen profil resmine baktım ' yuhh.hadi be.nolmuş buna.' gibi şeyler söylemeye başladım.Mesaj atmadım zaten hemen atmam da yani banane.Sütlaç'ıma mesaj attım tabi hemen değerlendirme yaptık çocuk arayıpta bulamadığım ama ' Allah sahibine bağışlasın' dedik ve mecburen içimize attık yapamayız çünkü.Sonra bir baktım bu fotoğraflarımı beğeniyor falan kesin mesaj atacak dedim ertesi gün attı ve ben evde çığlık atıyorum sevinçten nedenini bilmiyorum ama hiçbir zaman böyle birşey yapmadımda.Klasik konuşmalar oldu tabi ama herşey hızlı ilerledi anlamadım.Hemen numaralarımızı aldık falan işte o gün bugündür muhabbetimiz hiç bitmedi şükürler olsun.
      İlk kez korkmadan çekinmeden konuştum bir erkekle.Farklıydı hissedebiliyordum.Kalbim bir başka atmaya başlamıştı.Onun içinde öyleydi gayet belliydi.Tam zamanında girmişti hayatıma en zor zamanlarımı yaşayacaktım.Konuşmaz diye düşünmüştüm ama karanlığımı aydınlattı Dolunay'ım benim.Duygularını az çok belli etti daha ilkbaştan.Cesur ve kendinden emindi.Ama hoşlandığımı anladığım zaman hastaneye yatmadan önceki geceydi.O gece ilk hayalimizi kurduğumuz gece.O gece dışardan hala eski iki arkadaş gibi göründüğümüz ama kalplerimizin hiç ayrılmamak üzere birlikte atmaya başladığı gece.O gece bana Papatya dediği gece.O gece ona Dolunay dediğim gece..
    Geçen yılları unut Dolunay'ım bizim hikayemiz o gece başladı.Papatyalar arasında dolunayı izlerken sevmeye başladım seni ben...
                                                                    
                                                                                (PAPATYA)